De sleutels

Eindelijk, het heeft lang geduurd, maar sinds gisterenavond zijn we officiëel eigenaar van de Wijngaardstraat 15 in Gooik. Dat ging natuurlijk ook gepaard met een ware overhandiging van de sleutels. Stel je daarbij alvast geen al te formele ceremonie voor, maar eerder iets als "Oh ja, de sleutels nog"; neem de sleutelbos, draai de sleutel eraf en mompel dan nog "ligt er thuis ook gene sleutel meer?". Al bij al is zo'n akte ondertekenen nog een vrij sober gebeuren. Notaris leest voor, resumeert het geheel, fleurt het wat op met enkele grapjes en maant je dan vervolgens aan om 22 keer te paraferen en op het einde te ondertekenen. Great; broodje gebakken; huisje van ons!

Er is dan toch eindelijk een oplossing uit de bus gekomen ivm de rioleringsaansluiting. Voor diegenen die niet gevolgd hebben; het huis is aangesloten op de riolering, of dat zou toch moeten; enkel weet niemand waar of hoe? Een heel debâcle; de eigenaars weten het niet (ze waren ook nog kind toen ze het huis bewoonden); de gemeente weet van niets (ze zijn immers niet verantwoordelijk voor de riolering); RioBra, de uitbaters van het rioleringsnetwerk in Gooik en omstreken, laten weten dat er riolering ligt in de straat, maar een aansluiting... "over die informatie beschikken wij niet". Lap zeg, de mensen die het uberhaupt zouden moeten weten. Dus zelf maar op onderzoek uit; gelukkig zitten er in ons netwerk wat mensen met kennis van zaken en een oranje zwaailicht op hun auto: de put op straat open, meten hoe diep hij is en tot de constatatie komen dat de wetten van de fysica verbieden dat ons vers huis onmogelijk vooraan aan het rioleringsnet kan aangesloten zijn. Bijgevolg iets wat we dus binnen afzienbare termijn in orde moeten brengen. TBC

Allesinds, gisterenavond, het was al geruime tijd geleden ondertussen (van eind vorig jaar), toch nog vlug even gaan kijken binnenin. Hoewel we overvloedig foto's hadden getrokken, die we dan ook overvloedig hadden bekeken, heerste er blijkbaar toch een verschil tussen onze verbeelding en realiteit en werden we dan ook geconfronteerd met een "Stond die haard niet wat verder naar daar?" en "De keuken is toch nog groter dan gedacht". De eigenaars hadden zich duidelijk aan de afspraken gehouden; het chauffageke stond aan en de gordijntjes hingen er nog; alles piekfijn in orde. Bon, veel konden we daar nog niet doen. Of toch? Net voor we beslisten om zu hause weder te keren merken we in een hoek in de keuken iets op dat op "een vochtige plek" lijkt. Verder onderzoek was echter onmogelijk, in een leeg huis staan ook geen stoelen; het zal dus voor een volgende keer zijn. Nu ja, het regende wel cats and dogs of het zou ook een vetplek kunnen geweest zijn op een rare plaats. TBC

Ondertussen ook een algemene "al het behang moet van de muur"-dag  georganiseerd. Nu zaterdag. Het belooft een lastige karwei te worden vermits echt alles, maar dan ook alles behangen is (lees: ook sommige plafonds). We hopen ten zeerste dat de muren die eronder zitten zich nog in een degelijke staat bevinden zodat we kort erna kunnen verven. De organisatie loopt toch van een leien dakje; al verschillende mensen hebben zich kandidaat gesteld om een handje te komen meehelpen, dat zal het werk enigzins verlichten, alvast bedankt daarvoor! Wat de kleuren op de muur betreft hebben we ook al een eerste selectieronde gehouden, we kwamen uit bij de Nepalkleuren van Levis; nu ja, het hoeft niet per se Levis te zijn, maar de kleuren geven je alvast een goed idee van hoe het er later zal uitzien.